Και εγώ ένα τέρας

Και εγώ ένα τέρας. Που ο ιδιαιτερα ευγνώμων και αυτοαποκαλούμενος μοναχικός άνθρωπος, του οποίου παραχωρησα ως όφειλα, και είχε εκ των προτέρων δικαίωμα, τη θέση διπλα μου που κατά τύχη έπιασα πρώτος, είχε διψα για επικοινωνία και εγώ επέλεξα να χαθώ στη μουσική μου και στο βιβλίο μου. Και αυτές οι ελαχιστες κουβέντες που ανταλλάξαμε – διακοπτοντας μου την ακρόαση – ήταν αρκετές για να αναρωτηθεί αν ειμαι Έλληνας. Ήθελα να τον ρωτήσω τι ειναι Έλληνας αλλα ημουν βυθισμένος στην ανάγνωση. Που να ήξερε πως εδω και αρκετό καιρό εχω πάψει να αποκαλούμαι Έλληνας καθως ούτε ξέρω τι σημαίνει ούτε με εκπροσωπεί αυτο που αντιπροσωπεύει. Ουτως ή αλλως ειναι ενας τιτλος που καποιοι αλλοι επελεξαν να μου δωσουν μαζι με μια ταυτοτητα που ουδέποτε εξεφρασα την επιθυμία να εχω. Εδω και δυο χρονια ακούω την φράση απο αυτούς που αποκαλούνται Έλληνες πως εγώ δεν είμαι ένας απο αυτούς. Και έχουν τόσο δίκιο οσο και άδικο.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s